شمشيرُ   از  رو بستي، چشمات يه كاسه خونه

بزن تا هيچ عقده اي تو اون دلت نمونه

شمشيرتو ميبوسم، بزن به قلب ساده ام

تا ياد من بمونه دل به چه گرگي دادم

بيا، تو راحتم كن، خسته شدم بريدم

تو بازيِ كلاغ پر، بي پال و پر پريدم

بزن تا زخم كاريت، اين دفعه سر واكنه

يا بزنه قيدتو، يا فكر حلوا كنه

ژست فداكاري رو نگير كه تكراريه

زخم تو رو قلب من، بخواي نخواي كاريه

نگو بخاطر من مي خواي ازم جدا شي

بيچاره اون دلي كه عزيز اون تو باشي

من عشق دستگرميتم، دل از همه بريده

شدم اسير چنگ يه گرگ بارون ديده

تو مسلك و مرامت عشق و وفا، قبيهه

آخه به اشك تمساح، اشكهاي تو شبيهه

خوب ميدونم يه روزي سراغمو مي گيري

نگرد. بدون. بعدِ من از تنهايي مي ميري

شمشيرتو نگه دار، نگي طرف عازمه

يه روز واسه خودكشي، شمشير برات لازمه

خدا ما رو برای هم نمی ‏خواست

فقط می ‏خواست هم رو فهمیده باشیم
بدونیم نیمه ی ما ، مال ما نیست
فقط خواست نیمه ‏مون رو دیده باشیم            

 سارای تنها    

زندگی مثل یک جاده می ماند توی یک دشت بزرگ ، که در انتهای آن نوشته شده

دور زدن ممنوع!

 ترشی بندری ترشی پر طرفداری است که خیلی هم گران فروخته می شود . طبق دستور العمل زیر از مشابه بازاری آن هم خوش خوراک تر است . خودم درست کرده ام و میتوانم بگویم که ظرف ۳ روز قابل خوردن است . امید وارم شما هم تجربه های خود را با من به اشتراک بگذارید . 

مواد لازم:یک بسته تمرهندی - پنجاه گرم موسیر - سه عدد هویج - سه عدد خیار - یک لیوان رب انار ترش - سه عدد بادمجان متوسط - یک بوته سیر3-2 شاخه کرفس  ،یک کیلو گل کلم ،پنجاه گرم فلفل سبز ریز، نیم کیلو سیب زمینی ترشی ،یک تا دو قاشق سوپ خوری ، ادویه ترشی ،پنج عدد گوجه فرنگی کال ،یک لیوان آب گوجه فرنگی غلیظ یا رب نصف لیوان

یک لیوان سبزی معطر خرد شده (نعنا، گشنیز، مرزه، ترخون)

 طرز تهیه :

- فلفل های سبز قلمی را با کمی سرکه و نمک بجوشانید تا نرم شود.

- تمرهندی  را درون ظرفی ریخته و مقداری سرکه روی آن بریزید و به طور کامل هم بزنید، سپس آن را درون یک صافی بریزید و هسته های آن را جدا کنید.

- گوجه فرنگی ها را به صورت نگینی خرد کنید.

- هویج ها  و سیب زمینی ها  و سیرها  را پوست بـِکـَنید و ریز خرد کنید.

- برگ های کرفس  را جدا کنید و آن ها را هم به اندازه هویج خرد کنید.

- خیارها را (بدون پوست گرفتن) خرد کنید و در صافی بریزید؛ مقداری نمک روی آن بپاشید و 3-2 ساعت صبر کنید تا آب اضافی آن برود.

- موسیرهای خشک را به مدت 6- 5 ساعت در آب خیس کنید، 3-2 بار بشویید، ریشه ها و قسمت های زاید آن را بگیرید و به صورت درسته یا ریز شده استفاده کنید.

- بوته های گل کلم  را از هم جدا کنید و به طور کامل ریز کنید.

- سبزی های معطر خرد شده ی ترشی را با تمامی مواد بالا مخلوط کنید.

- بادمجان ها را با پوست یا بدون پوست به صورت دلخواه به شکل حبه قند خرد کنید و با کمی سرکه بجوشانید تا نرم شود؛ سپس به همان صورت که داغ است به بقیه مواد اضافه کنید  و به طور کامل مخلوط کنید.

- ادویه ترشی ، رب انار، آب گوجه فرنگی غلیظ شده و تمرهندی رقیق شده با سرکه را به مخلوط اضافه کنید.

- مخلوط آماده شده را درون ظرف مخصوص ترشی بریزید و سرکه را به آن اضافه کنید تا روی آن را بپوشاند.

- نمک را هم به میزان دلخواه به ترشی بیفزایید. استفاده از مقدار بیشتری نمک در صورتی که شور نشود، مدت و کیفیت نگهداری ترشی را بیشتر خواهد کرد.

مبارز راه روشنایی راهی را که در آن گام می نهد ، می شناسد.

همه سنگ ها و پستی  وبلندی های زمین فریاد بر می آورند تا به او خوش آمد بگویند. او کوه ها و نهر ها  را می شناسد و قسمتی از وجود خودش را در گیاهان و حیوانات و پرندگان دشت می بیند.

سپس با ایمان به یاری خداوند و علایم او ، اجازه می دهد افسانه شخصی اش او را به سوی اعمال راهنمایی کند که زندگی برایش مقدر کرده است.

برخی شب ها جایی برای خواب ندارد و بعضی شب ها هم از بی خوابی رنج می کشد. مبارز با خود می اندیشد : همین است . من خودم طی کردن این راه را انتخاب کرده ام.

ودر این سخنان تمام قدرتش نهفته است:او راه  پیش رو را خود انتخاب می کند و بی هیچ گله و شکایتی در آن گام می نهد.

از هم اکنون تا صد سال آینده ، جهان به مبارز راه روشنایی کمک میکند و تبعیضی قایل نمی شود.

زمین باید تجدید حیات کند.

عقاید جدید نیاز به محیط مناسب دارند تا خودنمایی کنند.

جسم وروح نیز نیاز به نیروهای جدیدی دارند .

آینده از راه می رسد و هر رویایی فرصت دارد مطرح شودودیگران آن را بشنوند.

تمام مطالب مهم ، باقی می مانند. و هر مطلب بی فایده ای از بین می رود. اما وظیفه مبارز قضاوت در مورد رویاهای دیگران نیست و او وقتش را برای انتقاد از دیگران تلف نمی کند.

برای اینکه به راه خود ادامه دهید نیازی نیست ثابت کنید که راه دیگران اشتباه است.

 **************************************************************

بانوى خردمندى در كوهستان سفر مى كرد كه سنگ گران قیمتى را در جوى آبى پیدا كرد. روز بعد به مسافرى رسید كه گرسنه بود.
 

بانوى خردمند كیفش را باز كرد تا در غذایش با مسافر شریك شود. مسافر گرسنه، سنگ قیمتى را در كیف بانوى خردمند دید، از آن خوشش آمد و از او خواست كه آن سنگ را به او بدهد.
 

زن خردمند هم بى درنگ، سنگ را به او داد.مسافر بسیار شادمان شد و از این كه شانس به او روى كرده بود، از خوشحالى سر از پا نمى شناخت. او مى دانست كه جواهر به قدرى با ارزش است كه تا آخر عمر، مى تواند راحت زندگى كند، ولى چند روز بعد، مرد مسافر به راه افتاد تا هرچه زودتر، بانوى خردمند را پیدا كند.
 

بالاخره هنگامى كه او را یافت، سنگ را پس داد و گفت:«خیلى فكر كردم. مى دانم این سنگ چقدر با ارزش است، اما آن را به تو پس مى دهم با این امید كه چیزى ارزشمندتر از آن به من بدهى. اگر مى توانى، آن محبتى را به من بده كه به تو قدرت داد این سنگ را به من ببخشى!»